به آب خضر کشتی سرکشان را

چو چشم و ابروی او صاد و نون بود

دلیلش نص قاطع نه که نون بود

چو بگشادی عقیق در فشان را

صدف گوئی لب خندان او بود

که مرواریدش از دندان او بود

چو مروارید زیر لعل خندانش