چو یوسف نیست او تنها بماندست

پس آگه گفت چون دیدی پدر را

که می گویند گم کرد او پسر را

چنین گفت او که نابینا بماندست

جهانی آتشش بر جان نشسته

میان کلبه احزان نشسته

ز بس کز دیده او خوناب رانده