علی الجمله ز بس فریاد کو کرد

درآمد گرد آن می گشت ناگاه

زهر سوئی بسی می دادش آواز

نیامد هیچ رهبان پیش او باز

ز بالا مرد رهبان سر فرو کرد

بدو گفتا که ای مرد فضولی

من سرگشته را چندین چه شولی