ز بالا مرد رهبان سر فرو کرد

زهر سوئی بسی می دادش آواز

نیامد هیچ رهبان پیش او باز

علی الجمله ز بس فریاد کو کرد

بدو گفتا که ای مرد فضولی

من سرگشته را چندین چه شولی

چه می خواهی ز من با من بگو راست