گمانم آن که هستی خصم مومن

بدو گفتند گبری پیرنامی

ز غیرت کرد شاه آنجا مقامی

بخواندش گفت پیری تو ولیکن

بیا هر زر که کردی خرج پل تو

بهای آن ز من بستان بکل تو

که چون گبری تو جانت بی درودست