بهای آن ز من بستان بکل تو

بخواندش گفت پیری تو ولیکن

گمانم آن که هستی خصم مومن

بیا هر زر که کردی خرج پل تو

که چون گبری تو جانت بی درودست

ترا چونین پلی زان سوی رودست

وگر نستانی این زر بگذری تو