به صحرا روز و شب می گفت و می گشت

حدیث ویس و رامین ورد خود ساخت

غم خود را در آنجا می فرو گفت

اگرچه قصه را بر نام او گفت

میان خاک و خون می خفت ومی گشت

تو کار افتاده این ره نبودی

ز سر عاشقان آگه نبودی