تو کار افتاده این ره نبودی

اگرچه قصه را بر نام او گفت

به صحرا روز و شب می گفت و می گشت

میان خاک و خون می خفت ومی گشت

ز سر عاشقان آگه نبودی

چه می دانی که عاشق در چه کارست

که سجده گاه او بالای دارست