ز سر عاشقان آگه نبودی

به صحرا روز و شب می گفت و می گشت

میان خاک و خون می خفت ومی گشت

تو کار افتاده این ره نبودی

چه می دانی که عاشق در چه کارست

که سجده گاه او بالای دارست

بباید کرد غسل از خون خویشت