میان خاک و خون می خفت ومی گشت

غم خود را در آنجا می فرو گفت

اگرچه قصه را بر نام او گفت

به صحرا روز و شب می گفت و می گشت

تو کار افتاده این ره نبودی

ز سر عاشقان آگه نبودی

چه می دانی که عاشق در چه کارست