نیابد راه در سوراخ هیچی

ولیکن چون بسوراخ آورد روی

درو کژی نماند یک سر موی

که تا ننهد ز سر آن پیچ پیچی

تو هم کژی ز خود بفکن پس آنگاه

بسوراخت برد از راستی راه

چو در کوری تو پی گم کرده مانی