مصرع نخست · شماره 17تو هم کژی ز خود بفکن پس آنگاهشاعرعطاراثر(۴) حکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14درو کژی نماند یک سر موی#15که تا ننهد ز سر آن پیچ پیچی#16نیابد راه در سوراخ هیچی#17تو هم کژی ز خود بفکن پس آنگاهانتخابشده18بسوراخت برد از راستی راه#19چو در کوری تو پی گم کرده مانی#20چو کوران از برون پرده مانی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «(۴) حکایت» است.سطر پیشیننیابد راه در سوراخ هیچی→سطر بعدیبسوراخت برد از راستی راه←