چو کوران از برون پرده مانی

تو هم کژی ز خود بفکن پس آنگاه

بسوراخت برد از راستی راه

چو در کوری تو پی گم کرده مانی

نه بینی خلق را نه پای و نه سر

ز کوری زخم خورده مانده بر در

الف چون مستقیم آید به کوفی