بآخر زان سوی جیحونش می دید

بجیحون چون رسیدند آن دو سرور

حسن چون بنگریست او را نمی یافت

گهی از پس گهی از پیش بشتافت

مقام از خویشتن افزونش می دید

بدو گفت ای حبیب و مرد درگاه

ز من آموختی آخر تو این راه