مقام از خویشتن افزونش می دید

حسن چون بنگریست او را نمی یافت

گهی از پس گهی از پیش بشتافت

بآخر زان سوی جیحونش می دید

بدو گفت ای حبیب و مرد درگاه

ز من آموختی آخر تو این راه

چنین برآب چون بشتافتی تو