تو خود دانی که من این می ندانم

کنون آن خواهم از تو ای سرافراز

که بس سرگشته ام چشمم دهی باز

شهش گفتا که من این کی توانم

حکیمش گفت ای شاه سرافراز

چو نتوانی که چشم من دهی باز

مکن تندی ز کس چیزی ستان تو