کنون آن خواهم از تو ای سرافراز

بدو گفتا که از من حاجتی خواه

حکیمش گفت چون این روی دیدی

که کورم کردی ومیلم کشیدی

که بس سرگشته ام چشمم دهی باز

شهش گفتا که من این کی توانم

تو خود دانی که من این می ندانم