من آن دانم که من ننگ جهانم

که جزیت از جهودان می ستاند

وز آنجا می خورد، به زین که داند

بدو گفتم که من این می ندانم

که باید صد جهود بس پریشان

که تا خواهند از من جزیت ایشان

تو گر کم کاستی خویش بینی