مئی باید ز مخموران خاصت

کمان بر قوت بازو توان داد

تو این دم مست عشق دلنوازی

گهی سرمست و گاهی سرفرازی

که تا از خود دهد کلی خلاصت

همی هرچت کند از خویشتن دور

می تو آن بود نه آب انگور