می تو آن بود نه آب انگور

مئی باید ز مخموران خاصت

که تا از خود دهد کلی خلاصت

همی هرچت کند از خویشتن دور

کسی چون مستئی یابد برو دست

چنانداند که فانی گشت هر هست

چو از مستی فنا بشناختی باز