شدم زنده اگرچه مرده بودم

ز گوش و چشم آزادست جانم

که من از جان ببویش باز دانم

چو بوی او ز جان خود شنودم

ندیدی آنکه یعقوب پیمبر

ببویش گشت روشن چشم در سر

تو می باید که چشم از درد سازی