ندیدی آنکه یعقوب پیمبر

که من از جان ببویش باز دانم

چو بوی او ز جان خود شنودم

شدم زنده اگرچه مرده بودم

ببویش گشت روشن چشم در سر

تو می باید که چشم از درد سازی

ز درد چشم تو خود می گدازی