که گفتی نه زمین نه آسمان دید

نهنگ عشق درحالش ز بون کرد

برای خود دلش دریای خون کرد

چنان بی روی او روی جهان دید

چو گوئی بی سر و بی پای مضطر

کله در پای کرد و کفش بر سر

بدایه گفت برخیز ای نکوگوی