بدایه گفت برخیز ای نکوگوی

که گفتی نه زمین نه آسمان دید

چو گوئی بی سر و بی پای مضطر

کله در پای کرد و کفش بر سر

بر آن بت رو و از من بدو گوی:

ندارم دیده روی تودیدن

ندارم صبر بی تو آرمیدن