کله در پای کرد و کفش بر سر

چنان بی روی او روی جهان دید

که گفتی نه زمین نه آسمان دید

چو گوئی بی سر و بی پای مضطر

بدایه گفت برخیز ای نکوگوی

بر آن بت رو و از من بدو گوی:

ندارم دیده روی تودیدن