ندارم دیده روی تودیدن

کله در پای کرد و کفش بر سر

بدایه گفت برخیز ای نکوگوی

بر آن بت رو و از من بدو گوی:

ندارم صبر بی تو آرمیدن

مرا اکنون چه باید کرد بی تو

که نتوان برد چندین درد بی تو