چو دایه کرد چندین پندها یاد

نگردد باز پس گردون گردان

پس این فریاد بی معنی چه خوانی

ز چشم این اشک بیهوده چه رانی

چه آن گفتار دایه بود و چه بار

تو گفتی گوز بر گندی همی شاند

و یا در بادیه کشتی همی راند