که هر گز بر تو نامد زو زیانی

صاگر کین وروز و با من ستیزد

به جان من که خون من بریزدص

چه باید ریختن خون جوانی

زبس کاو بر تو دارد مهربانی

تو او را خویشتری از زندگانی

ببرد دل ز جان وز تو نبود