ترا دل چون دهد از من بریدن

چرا در دل گرفتی مهر رامین

همی بیگانه ای را یار گردی

ز بهر او ز من بیزار گردی

برفتن با دگر کس آرمیدن

ابی تو چون توانم بود ایدر

که تو هستی مرا همتای مادر