ابی تو چون توانم بود ایدر

ز بهر او ز من بیزار گردی

ترا دل چون دهد از من بریدن

برفتن با دگر کس آرمیدن

که تو هستی مرا همتای مادر

چه آشفتست بخت و روزگارم

چه بد فرجام و دشوارست کارم