هوای ویس جستن در نوردد

به بد روزی و تنهایی بمیرد

پس آنگه دشمنی جایش بگیرد

صواب آن دید کز ره باز گردد

به امیدش گذارد زندگانی

مگر روزی بیابد زو نشانی

همان گه سوی مرو شاهجان شد