مگر روزی بیابد زو نشانی

صواب آن دید کز ره باز گردد

هوای ویس جستن در نوردد

به امیدش گذارد زندگانی

همان گه سوی مرو شاهجان شد

دگرباره جهان زو شادمان شد

تو گفتی کشت بینم گشته نم یافت