بود درد کسان بر دیگران خوارص

صدل من با دل تو نیست یکسان

ترا دامن همی سوزد مرا جانص

صترا زان چه که من پیچم به تیمار

مرا گویی ترا صبرست چاره

چه آسانست کوشش برنظاره

تو معذوری که تو همچون سواری