مرا گویی ترا صبرست چاره

ترا دامن همی سوزد مرا جانص

صترا زان چه که من پیچم به تیمار

بود درد کسان بر دیگران خوارص

چه آسانست کوشش برنظاره

تو معذوری که تو همچون سواری

ز رنج رهتو آگاهی نداری