چه آسانست کوشش برنظاره

صترا زان چه که من پیچم به تیمار

بود درد کسان بر دیگران خوارص

مرا گویی ترا صبرست چاره

تو معذوری که تو همچون سواری

ز رنج رهتو آگاهی نداری

تو قارونی ز صبر و من تهی دست