کنم پیکانت از یاقوت سوده

مرا از خستگی کردی تو رستهص

رسولی تو از آن دست و کف راد

که تا جاوید طوق گردنم باد

چو سوفارت ز در نابسوده

صکنم از سینه ام سیمینه تر کش

خداوندت بدان تر کش بود گشص