میان هر دو پیداتر ز شید است

برش عز است و برگش نیکنامیص

سرش جاهست و بیخش شاد کامیص

جهان را در برگش امید است

به زیرش ویس بانو چشمهء آب

لبانش نوش و دندان در خوشاب

شکفته بر رخانش لاله و گل