لبانش نوش و دندان در خوشاب

جهان را در برگش امید است

میان هر دو پیداتر ز شید است

به زیرش ویس بانو چشمهء آب

شکفته بر رخانش لاله و گل

بنفشه رسته و خیری و سنبل

چو کیلی گاو رامین بر کنارش