به زیرش ویس بانو چشمهء آب

سرش جاهست و بیخش شاد کامیص

جهان را در برگش امید است

میان هر دو پیداتر ز شید است

لبانش نوش و دندان در خوشاب

شکفته بر رخانش لاله و گل

بنفشه رسته و خیری و سنبل