ببخشایم همی بر خسته جانم

همان جانم از تن بر پریدی

اگر با تو چنین روزی بدیدی

چو یاد آید گذشته سالیانم

که چندان صبر ناکام چون کرد

ببیمار تو چندان زهر چون خورد

من آنگه از جهان آنگه نبودم