که چندان صبر ناکام چون کرد

اگر با تو چنین روزی بدیدی

چو یاد آید گذشته سالیانم

ببخشایم همی بر خسته جانم

ببیمار تو چندان زهر چون خورد

من آنگه از جهان آنگه نبودم

که در سختی همی شادی نمودم