بنال ای دل که ارزانی بدینی

چنین عاصی نبودی در تن من

پر آتش شد دلم چون گشت سر کش

بلی باشد سزای سر کش آتش

که هم در این جهان دوزخ ببینی

قصا ما را چنین کردست روزی

که من گریم همه ساله تو سوزی