چنان کت زو بود پنجاه فرزند

شبت فرخنده باد و روز فرخ

همیشه یار تو گل نام گل رخ

بمانادش به گیتی با تو پیوند

چو ویس او را زمانی سرزنش کرد

به نادیدنش دل را خوش منش کرد

ز روزن باز گشت و روی بنهفت