نه بارش داد و نه دیگر سخن گفت

چو ویس او را زمانی سرزنش کرد

به نادیدنش دل را خوش منش کرد

ز روزن باز گشت و روی بنهفت

نه دایه ماند بر روزن نه بانو

گسسته شد ز درد رام دارو

به کوی اندر بماند آزاده رامین