که نا نیکو به چشم من نکو شد

همی گفت ای صنم بر من ببخشای

مرا تیمار بر تیمار مفزای

گناه من ز نادانی دو تو شد

من آن زشتی که دانستم بکردم

دو باره آب خود پیشت ببرد

کنونم نیست با تو چشم دیدار