من آن زشتی که دانستم بکردم

مرا تیمار بر تیمار مفزای

گناه من ز نادانی دو تو شد

که نا نیکو به چشم من نکو شد

دو باره آب خود پیشت ببرد

کنونم نیست با تو چشم دیدار

زبان را نیست با تو رای گفتار