کنونم نیست با تو چشم دیدار

که نا نیکو به چشم من نکو شد

من آن زشتی که دانستم بکردم

دو باره آب خود پیشت ببرد

زبان را نیست با تو رای گفتار

دلم از شرو تو مستست گویی

زبانم را گره بستست گویی