به گوهر دان که من ناپاک باشم

تو دادستی مرا هم جان و هم جاه

مرا هم بابی و هم نامور شاه

گر از نا دیدنت بی باک باش

مرا دربان سزد بر رفته کیوان

اگر باشم به درگاه تو دربان

چرا از تو شکیبایی نمایم