به زرین جام سیم و زر پراگند

همان گه چرم گاوی را بگسترد

چو پنجه بدره سیم و زربرو کرد

یکی زرینه جامش بر سر افگند

که هم دل بود وی را هم درم بود

هوادار و هوا خواهش نه کم بود

چو از گوهر همی بارید باران