چو من باید به پیش تو سخنگوی

بماند جاودان او را جوانی

که خورد از جودت آب زندگانی

هر آن گاهی که تو باشی سخن جوی

اگر یابی ز هر کس نظم گفتار

ز من یابی تو نظم در شهوار

چو بر اسپ سخن آیم به جولان